BİR HİKAYEM VAR

EN İYİ ARKADAŞIM

Yine koltuğum, üşüdükçe sımsıkı sarıldığım şalım, kıpkırmızı burnum, sürekli yaşaran gözlerim, selpaklarım :( ve kendime göre yaptığım ıhlamur, kuşburnu vs karışımı çayımla başbaşa geçirdiğim bir hafta sonundayım. Kış günü ıslak kafayla dışarı çıkmanın ceremesini durmadan zonklayan başım, eskilerin deyimiyle karda yatmış gibi öksürüğüm ve onunla yarışan burnumla çekiyorum.  Kaloriferin dibinde, kah kitap okuyarak, kah televizyonun kanallarında gezinerek, ara sıra da halimi sormak için arayan arkadaşlarımla konuşarak vakit geçiriyorum. Televizyonu çok sevmesem de ara sıra güzel filmler yakalıyorum. Tercihim Avrupa filmlerinden yana, mümkünse en fit en kahraman Amerikan filmlerinden olmasın. Hele ki bu hasta halimle hiç katlanamam.




Bugün elimde kumanda gezinirken En İyi Arkadaşım filmine denk geldim. Başrollerini Daniel Auteuil ve Dany Boon'un zaman zaman gülümseten, zaman zaman düşündüren arkadaşlık üzerine bir film En İyi Arkadaşım.

Bir düşünün...Hiç arkadaşınız olmasa ya da arkadaşınız olduğu sandığınız kişilerin aslında arkadaşınız olmasa...Ne hissederdiniz?

Ben yerle bir olurdum herhalde. Çok mu arkadaşım var? Hayır yok. Telefon listemde yüzlerce isim yok ama imdat dediğimde yanımda olacak en az beş arkadaşım var. Bazılarınız gülüyordur oooo beş mi o kadar mı diye? Evet en az beş. En fazla altı. O kadar. Az ama öz.  Çünkü ben böyle istiyorum. Seçimim bu beş kişi üzerine. Bu bana yetiyor. Ben de ihtiyaçları olduğu anda onlara. Bu beş arkadaş içinde aralarında kilometrelerce uzakta, denizaşırı ülkede olanda var  dibimde olanda. Kilometreler önemli değildir benim için...Bu işin telefonu var, skype'ı var...Yanında olduğu hissettirecek her türlü teknoloji olduktan sonra...

Neyse konuyu dağıtmayım...Aldım başımı gidiyorum yine...



François orta yaşlı antikacılık yapan, antipatik, kibirli, bencil biridir. Bu hali insanlarla olan ilişkisine de yansımakta dolayısıyla insanlarla diyalog kuramamaktadır. İş ortağı Catherine François'nın bu durumunun farkındadır ve bir gün ona on gün içinde eğer kendine en iyi arkaşını getirirse müzayededen ortak aldıkları çok değerli Yunan vazosunu ona vereceğini söyler. Başarılı olmazsa vazo Catherine'ın olacaktır. François bu teklif üzerine ilk olarak adres defterine başvurur. Eski sınıf arkadaşlarına ulaşmaya çalışır. İlk hamlesi başarısızlıkla sonuçlanır. Bir gün taksisine bindiği geveze Bruno ile karşılaşır ve film başlar...

Seyretmeyenlere tavsiye edeceğim bir film...Hastayken iyi gelen, insanın içini ısıtan...


Bugün ziyaretime gelen çok sevdiğim bir arkadaşımdan...En sevdiğim çiçekler...Arkadaşlar....
İyi ki varlar...
Filmin repliği gibi -Friendship's a myth-
-Arkadaşlık Efsanedir-

Yorumlar

Bu Günlerde Oltama Takılanlar

Popüler Yayınlar